Geweten

Had ik het maar geweten

Dan had ik het wel geweten

Dan zou ik alles vergeten

Kennis is macht, macht is schuld



Geheugen

Had ik het maar verloren

Dan was ik nu verloren

Werd ik steeds weer opnieuw geboren

Een zuigeling, een kind kent geen schuld



Geduld

Had ik het maar geduld

Dan had ik het wel geduld

De leugen met liefde verhuld

Niemand kan leven met schuld



Vergeven

Dat kan haast niemand vergeven

Iedereen is godvergeven

Gehecht aan de schuld in dit leven

Wij zijn verslaafd aan de schuld



Schuld hebben wij allemaal aan elkaar

Dus matsen, knipogen, sjoemelen maar

De een doet het zwart en de ander staat rood

Schuld van je geboorte, schuld tot dood



Vermogen

Had ik het maar vermogen

Wat zou ik dan niet vermogen

Ik kon al het onrecht gedogen

Had schijt aan de schepping en schuld



Gevangen

Had ik het maar gevangen

Dan zat ik nu niet gevangen

Naar vrijheid en rust te verlangen

Vier muren, vier tralies van schuld



Gevaren

Was ik maar anders gevaren

Maar ik was jong, ik zag geen gevaar en

Zit nu met mijn kont op de blaren

En wat doet er meer zeer dan schuld



Genieten

Kon ik het maar genieten

Dan was ik best te genieten

Nu kan ik het niet, ik zit vast aan dit lied en

Kom niet veel verder dan schuld



Schuld hebben wij allemaal aan elkaar

Dus vergeven we en vergeten we maar

De een gaat vreemd, de ander doet raar

Schuld, hoe komen we daar ooit mee klaar



Gebonden

Had ik me maar nooit gebonden

Aan handen en voeten gebonden

Geen kant kan ik op, dat is zonde

En zonde betekent uiteindelijk schuld



Verlegen

Was ik maar niet zo verlege