Wanneer in de morgen de zon weer schijnt

En langzaam de nevel van het land verdwijnt

Als over het water het zonlicht strijkt

De aarde nog donker bevroren lijkt



Als brandend de zon aan de hemel staat

En tegen de duinen de branding slaat

Als boven de wereld een wolkenvloot

De boeg door onzichtbare golven stoot



Dan hoor ik nog altijd zacht

Zijn stem in de wind

Zijn hoefslag door de nacht

Dan zie ik weer in de lucht

Zijn hamer van vuur

Waarvoor ieder leven vlucht

De wilde jager



Als 's avonds de zon alles koper kleurt

En achter de duinen het weiland geurt

Dan weet ik dat nu heel de wereld wacht

Hij komt altijd weer, hij komt iedere nacht



Dan weet ik: eens op een keer

Neemt ie mij mee

Die hij haalt, keert nimmer weer

De wilde jager



Maar 's morgens als toch weer de zon verschijnt

En langzaam de schaduw van het land verdwijnt

Dan weet ik: er komt weer een nieuwe dag

En vergeet ik de nacht