Donker haar, zwarte ogen

je keek mij aan, onbewogen

ik zei zacht, het is nu tijd om naar huis te gaan

Hand in hand, zonder woorden

ik voelde mij zo verloren

kon ik maar, voor heel even jouw hart verstaan



Waarom is de wereld, zo eenzaam en koud

is op deze aarde, geen plaats meer voor jou



Na de strijd kwam de vrede

soms heel kort, voor heel even

want er was vaak een reden om door te gaan



Toch ben jij hier gekomen

heel alleen, zonder dromen

en ik dacht, het is nu goed om naar huis te gaan



Waarom is de wereld, zo eenzaam en koud

Is op deze aadre geen plaats meer voor jou