Ik zat in geestelijke nood. Ik kwam zo terecht bij het Leger des Heils. Er

hing

een bord aan de gevel met 'Twijfel niet, God is er". Ik liep naar de

voordeur en

ik zag een briefje met: 'Ik ben even weg'.

Ik heb me toen maar voor de trein gegooid. Ik sprong net iets te laat. Ik

krabbelde overeind en ik zag een bordje met: 'Blijft u rustig liggen, er

kan NOG

een trein komen'.

Daar stond ik dan, een droevig einde van iets dat zo poetisch begon.