S'pij, s'pij, gniady koniu roboczy!

Juz* sie` wzek po twardej polnej drodze nie toczy,

nie brze`ka kosa

i cie`z*ka rosa

opada na bujny owies wczes'nie dojrzaly,

od slon'ca bialy.



S'pij, Gniady, Lalka i Krzysia tobie

poloz*a` cukier w z*lobie,

jablko i marchew, i lis'cie kapusty,

z*ebys' mial co jes'c', gdy wstaniesz o godzinie szstej.