Mellom bakkar og berg ut med havet

heve nordmannen fenge sin heim,

der han sjlv heve tuftene grave

og sett sjlv sine hus opp deim.



Han sg ut p dei steinute strender;

det var ingen, som der hadde bygt.

"Lat oss rydja og byggja oss grender,

og so eiga me rudningen trygt."



Han sg ut p det brute havet;

det var ruskut leggja utp;

men det leikade fisk ned i kavet,

og den leiken den ville han sj.



Hill nordmann



Fram p vinteren stundom han tenkte:

Gjev eg var her til evig tid!

Og nr nordljoset skinner ifr oven,

blir hans stlhjerte fylt med grusomt savn.