Oom Deuteromium is al zo oud:

wat die kat niet aan levens bijeen wist te spinnen.

Zijn historie, die stond al geboekstaafd in goud,

toen zelfs de Krimoorlog nog moest beginnen.

Negen keer moet Oom al weduwnaar zijn.

Ja, misschien wel al negenennegentig keer;

het getal van zijn nakroost is allerminst klein,

heel het dorp is verguld met die oeroude heer.

En wanneer hij daar zo, rentenierend en sloom,

in de zon ligt te snurken bij de pastorie,

dan krast de dorpsoudste: "H zie...

Zeg, mankeert er iets aan mijn ogen?

Nee! Ja! Hallo! Die is mooi!

Al ben ik verstrooid, ik weet dat ik niet droom,

dat heeft veel weg van Oom Deuteromium.

In het avondrood doft hij zich op en bekijkt

onze wereld, met milde blik, vol harmonie.

Weer krast de dorpsoudste, "H zie...

Zeg, mankeert er iets aan mijn ogen?

Nee! Ja! Hallo! Die is mooi!

Al ben ik verstrooid, ik weet dat ik niet droom,

dat heeft veel weg van Oom Deuteromium.

Zeg, mankeert er iets aan mijn ogen?

Nee! Ja! Hallo! Die is mooi!

Al ben ik verstrooid, ik weet dat ik niet droom,

dat heeft veel weg van Oom Deuteromium.

Zeg, mankeert er iets aan mijn ogen?

Nee! Ja! Hallo! Die is mooi!

Al ben ik verstrooid, ik weet dat ik niet droom,

dat heeft veel weg van Oom Deuteromium.

Ze mankeert er iets aan mijn ogen?

Nee! Ja! Hallo! Die is mooi!

Al ben ik bijziend en al plaagt mij de jicht.

Echt geen mens stoort toch Oom Deuteromium.