Nu moet ik zeker aan de goden vragen

oh sta me bij

maar dat is niets voor mij

wat ik doen moet zal ik doen

en mijn lot zal ik dragen

Ik ga mijn eigen weg, zelfstandig en vrij



Makkelijk genoeg

ik vergeet dat ik hem lief heb

makkelijk genoeg

het is mijn hart maar dat daar spreekt

alles gaat voorbij

en waarom wachten op het einde

als de passie dooft en alle tover is verbleekt

vergeet hem

vergeet hem



makkelijk genoeg

ik vergeet dat ik hem kende

zijn gezicht, zijn lieve lichaam

en zijn handen en zijn geur

liever nu de vrijheid

dan een leven lang gebonden

liever nu de breuk

dan de vernederende sleur

vergeet hem

vergeet hem



En oh, ik zal hem haten

als in de maan beschenen nachten

verlangen naast mij kruipt

in mijn vergod verlaten bed

die dwaze hang naar warmte

en naar veiligheid en liefde

alles wat ik wilde ik,

ontspring de dans maar net

vergeet hem

vergeet hem voorgoed



ik hoef alleen te denken

aan een volk en aan een vader

zo sterk en zo verraden

door een aanval in de rug

dat is dus de dank

voor onze offers aan de goden

een moment geluk

en dan zeggen: