Het streven is voor helden en het wachten is voor bangen

Maar of je het moet hebben van verwachting of verlangen

Niet groter is je twijfel en niet kleiner is de pijn

Meer dan mens zul je niet zijn



Ik zou 't leven nou toch wel 'n beetje moeten snappen

Ik heb de zweep zo nu en dan behoorlijk horen klappen

Maar ik schrik nog even hard bij elke blauwe enveloppe

Houdt dat bang zijn nooit 'ns op?



Ik weet m'n moed te bewaren

En als je 'ns wist;

Ik zit op de blaren

Maar ik blijf een optimist



Het wordt beter, beter dan het gisteren was

Het wordt beter, beter dan het gisteren was



Het leven is een mijnenveld, wist iemand te vertellen

Je kan jezelf wel levenslang door angsten laten kwellen

Maar dat is niet produktief en daar schiet niemand wat mee op



Zeg me dan hoe ik het best m'n zorgen kan vergeten

Want zalig zijn de dommen, maar die kunnen dat niet weten

En onder al die onrust zoek ik orde in m'n kop

Zet die motor nou 'ns stop



En ik scheid de kleine bezwaren van wat er toe doet

En ik probeer m'n moed te bewaren

Want ook al komt 't nooit meer goed, nooit meer goed



Het wordt beter, beter dan het gisteren was

Het wordt beter, beter dan het gisteren was

Het wordt beter, beter dan het gisteren was

Het wordt beter, beter dan het gisteren was



Die zeven vette jaren die ik mezelf sinds jaar en dag beloof

Die heb ik nu maar laten varen, die zeven vette jaren

en ik zing het zelfs als ik het zelf allang niet meer geloof



Het wordt beter, beter dan het gisteren was

Het wordt beter, beter dan het gisteren was