W nicości morza trwam

Wzruszenia ciągłym brak

Szre nibo pełne ludzkich dusz

Chyb chciałbym już tam być

Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg

Moja głowa pełna myśli jest

Jak nabrzmiały z ptaków krzew



Podobny chmurom zbieg

Prowadzi wszędzie mnie

Gdzie zmysły gubią sens

Gdzie czarny pada śnieg

Powoli tracę wzrok

Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu

Zawrócić zdążę wiem

Zaskoczę światłem zmierzch

Gdzieś na końcu świata odnajdę się

Chyba chciałbym już tam być