Fjallin hafa vakaa°,

a­ a¾aºsund a¡r.

Ef a¾aº ra½nir inn a­ bergia°,

sara°u glitra ta¡r.

Ora° a¾a­n kristal ta¦r

dra³gu mig na¦r og na¦r.

a‰g reyndi aa° kalla a¡ a¡stina,

sem aºr dvalanum reis a­ ga¦r.



ažaº saga°ir mar fra¡ skra½tnu landi,

fyrir okkur ein.

ažar yxu ra³sir a¡ hva­tum sandi,

og von um betri heim.

a‰g hla³, a¾aº horfa°ir a¡,

augu a¾a­n svart af a¾ra¡.

a‰g teyga°i mig a­ himininn,

a­ tunglia°...reyndi aa° na¡.



Sa¡ er talinn heimskur,

sem opnar sa­na sa¡l.

Ef hann kann ekki aa° ljaºga,

hvaa° vera°ur um hann a¾a¡.

Undir ha¦linn vera°ur troa°inn,

la­kt og laufblaa°in sma¡.

Via° hra¦a°umst hjarta hans

og augun bl