Ghiselbert Smit is niet smal van snit,

o nee, eerder rond als een vat.

Hij komt nooit in cafs,

wel op galadiners,

want hij is de Vijverberg-kat!

Elk van ons salueert hem,

wanneer hij flaneert,

in zijn gitzwarte lakense jas:

geen mede-miauwende

heeft zulke vouwen

in broekspijp of mouw, eersteklas.

In geheel 's-Gravenhage

is hedentendage,

geen dandy die men zo aanbidt:

Elk van ons krijgt een kick van

een groet of een kick van

die spierwit geslobkousde Smit!

Soms zie je mij zitten

met een glas bij de witte,

maar dat is al bijna een gunst.

En al, wie naar Pul-

chri gaat vind ik een nul,

want het eten gaat voor de kunst.

De forellen zijn blauwer bij Oesterbar Saur.

Dus voor zeebanket geen Gouden Hoofd;

voor wild gaat mijn voor-

keur uit naar Le Qoq D'or,

ah, hun lijsterpastei zij geloofd.

In geheel 's-Gravenhage

is hedentendage,

geen dandy die men zo aanbidt:

Elk van ons krijgt een kick van

een groet of een kink van

die spierwit geslobkousde -

spierwit geslobkousde -

spierwit geslobkousde Smit!

Zo, tot zijn profijt

verstrijkt Ghiselberts tijd -

geen eet-interieur bleef hem vreemd.

Hij was al geen den maar

het is onmiskenbaar,

dat hij nu naar het bolronde zweemt.

Hij lijkt haast profielloos.

't Zijn louter kilo's.

En zijn taille groeit nog elke dag:

Maar ik voel me patent

omdat ik consequent

en stabiel ben, qua levensgedrag.

Wacht tot ik explodeer,

tot zolang blijf ik heer.

Zegt de smulpaap goedlachs, en die zit.

Want straks op 't Noordeinde

- 't is lente - daar zijn

de slobkousen weer hagel -

slobkousen weer hagel -

slobkousen weer hagelwit!

Toedeloe!