Miasto taczy drcego kankana

w barwnym mleku wiate rozproszone

dyszy niebo jak zgaszony dywan

namarszczony z flandryjskich koronek



asfalt lisko ucieka

przed wiatem w uk

mona bardzo cicho mwi

mona bardzo gono krzycze

latarniami miasto zgasi gwiazdy

i dwik zacznie w nieba bani wnika

sam zostan na czarnym asfalcie

balansujc krawdzi chodnika

w skony st z matowej czerni

ksiyc wyla pytk rzek

szumi cisz w szklany werniks

gwiazdy spade niedaleko



w gstej nocy jak w akwarium

pyn dugie, liskie ryby

uliczkami gstych podwrz

szyby szorstk usk wybi

latarniami miasto zgasi gwiazdy

i dwik zacznie w bani nieba wnika

sam zostan na czarnym asfalcie

balansujc krawdzi chodnika

gadzi zwilge srebrem ciany

pynnych yskw mikki natok

i na stole rozlizganym

czarny piesek gryzie wiato