In het verleden was ik niet bepaald een doetje

Heel begrijpelijk werd ik vaak een heks genoemd

Maar ik heb gedecideerd

Op een dag mezelf bekeerd

En heb me met mijn nieuw bestaan verzoend

Toch? Ja!



Kijk, met toveren ben ik tamelijk behendig

Het is een gave die ik altijd al bezat

En de laatste tijd besteed

Ik mijn zorgen aan dat leed

Voor die stakkers heb ik steeds een zwak gehad.

Wat zielig!



Wat een kommer en kwel

Zo triest

Zo gemeen

Deze wilde graag wat dunner

Die daar smachtte naar een vrouw

Daar bied ik hulp aan

Ja, meteen!

O, wat een kommer en kwel

Wat rot

Wat een sof

Ze verschijnen op mijn spreekuur

Smekend: