Bloed stroomde onder zin ranke stam

En heeft 's mans gezicht verkild

Heur schoone leden nu verstild

Nadat zi droevig bi him kwam



Schuchtige takken in de wind

Kom bi mi, gi vrouw'lik kind

Ik ben wat gi altijd woudt

Schreew niet meer



Hi had zin wensch vervuld

Die twaalf schepsels

Het licht ontnomen

De duisternis geschonken



Schichtige takken in de wind

'T is aan mi, nu zeer bemind

Vrome vrouwen zijdt gij

'T is aan mi