refr.:

Ik ben onzichtbare Andre

Is dat geen knettergek idee

Niemand die me ooit eens ziet

Je hoort me wel, maar ziet me niet

Gelooft u mij, dat val niet mee



Toen hij geboren werd, 't is lang gelee

Vroeg iedereen zich af: "waar is Andre'"

Ze hoorden hem wel huilen en men zocht, waar is ie toch

En als ze niet gestopt zijn nou dan zoeken ze hem nog



Laatst kreeg hij in de bus, hij schrok zich dood

Een vrouw van tachtig kilo op z'n schoot

Zij dacht: die plaats is vrij en hield geen rekening met hem

Maar schrok zich haast te pletter toen hij zei met zachte stem



refr.



Met een meisje blijft het meestal niet lang aan

Hij ziet haar wel, maar zij ziet hem niet staan

Maar als hij haar wel leuk vindt en hij vraagt haar om een zoen

Dan zegt ze: "'k zou niet weten waar of ik dat op moest doen"



Laatst vroeg aan hem een weekbladjournalist

Hoe oud hij was, of hij dat zelf wel wist

Toen hij zei: "vijfendertig, viel die man haast door de ruit"

En riep: "hoe is het mogelijk, daar zie je niet naar uit"



refr.



(Andre van DuinAd Kraamer)