Pogledaj dom svoj, andjele,

i skini paucinu s ociju,

videces prizore potresne,

videces nesrecne i bolesne,

videces cemer, smrt i jad.

Pogledaj stado, andjele,

sve sami bogalji i prosjaci,

slepi tumaraju u gomili,

svima su kicmu polomili,

od tebe ocekuju spas.

Pogledaj bagru, andjele,

njihova dusa je prokleta,

svima su stavili amove,

sebi sagradili hramove,

ruke im ogrezle u krv.

Podigni mac svoj, andjele,

seti se krstaskih ratova,

seti se preklanih vratova,

kad dodjes bogu na istinu,

nek ti u dusi vlada mir.

Uslisi molitve, andjele,

dabogda pocrkali dusmani,

pa budi andjeo osvete,

neka na svojoj kozi osete,

sta znaci beda, strah i bol.