Czowiek to taki zwyky czowiek:

jak pierwszy czowiek drugi czowiek.

Rnimy si jedynie tak bardzo podobnie

i przepadamy jak kamienie w wod.

Kto potem nas wyawia - kto cenny ocenia

ile w nas wody pynie a ile kamienia.



Od trzeciorzdu ju tak rzdujemy

adni mapy i wadzy. Wojny i pokoju.

A do ostatka swoich cech yjemy.

I dowiadczeni w cyfrach i wymiarach

figurujemy w kalkulacji wiata.



Bo czowiek to jest zwyky czowiek:

jak pierwszy czowiek drugi czowiek.

Jeden za drugim. Krok za krokiem.

Z wyrokiem czasu praw i nocy.



Tak samo: przedtem teraz potem.